Ana Sayfa - Süreçler - Επανορθωτική Χειρουργική - Θεραπεία Χρόνιων Πληγών - Κατακλίσεις

Κατακλίσεις


Τα έλκη (πληγές) από κατάκλιση
δημιουργούνται σε ασθενείς που παραμένουν ακίνητοι καθιστοί ή ξαπλωμένοι σε όχι πολύ μαλακή επιφάνεια για μεγάλο χρονικό διάστημα. Εμφανίζονται σε περιοχές του σώματος που φορτίζονται από το βάρος του σώματος και που υπάρχουν οστά κοντά στο δέρμα. Τέτοιες είναι συνήθως, τα έξω πλάγια των μηρών, η ουρά (κόκκυγας), οι φτέρνες και τα ισχιακά κυρτώματα (τα οστά της λεκάνης πάνω στα οποία καθόμαστε). Η αιτία δημιουργίας κατακλίσεων είναι η ισχαιμία (μειωμένη αιμάτωση) που προκαλείται από την τοπικά ασκούμενη πίεση. Η πίεση που ασκείται στους ιστούς συμπιέζει τα υποκείμενα τριχοειδή αγγεία με αποτέλεσμα την ελάττωση ή και διακοπή της μικρο-κυκλοφορίας του αίματος. Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται τοπική ισχαιμία, ελλιπής απομάκρυνση των προϊόντων του μεταβολισμού και κακή θρέψη των ιστών. Η παραμονή αυτών των συνθηκών για μεγάλο χρονικό διάστημα προκαλεί σταδιακή νέκρωση των ιστών και δημιουργία των ελκών από κατάκλιση.


                            Ps.png


Η θεραπεία μιας κατάκλισης συχνά είναι μια επίμονη και μακρά διαδικασία. Για αυτό και η αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος βασίζεται κυρίως στην πρόληψη. Η λήψη προληπτικών μέτρων όπως είναι η συχνή αλλαγή των θέσεων και η χρήση κατάλληλων στρωμάτων για την ανακούφιση από την ασκούμενη πίεση, η καλή φροντίδα και περιποίηση του δέρματος και η καλή σίτιση αποτελούν τον καλύτερο τρόπο μείωσης της συχνότητας εμφάνισης των κατακλίσεων. Η αλλαγή των θέσεων του σώματος θα πρέπει να γίνεται κάθε 2 ώρες, Οι πτέρνες θα πρέπει να βρίσκονται στον αέρα και όχι σε επαφή με το στρώμα τοποθετώντας μαλακά υποστηρίγματα όπως μαξιλάρια κάτω από την κνήμη.  Οι παραπληγικοί ασθενείς θα πρέπει  να ανασηκώνονται από το αναπηρικό τους κάθισμα για μερικά λεπτά σε πολύ ταχτικά διαστήματα.

Οι κατακλίσεις διαιρούνται σε  4 κατηγορίες ανάλογα με την σε βάθος καταστροφή των ιστών.


                      κατάκλιση_στάδια.jpg


Ι στάδιο: Βλάβη του δέρματος. Κλινικά παρατηρείται ερυθρότητα και σκληρότητα του δέρματος.
II στάδιο: Καταστροφή της επιδερμίδας και σημαντικού τμήματος του δέρματος. Κλινικά παρατηρείται ένα επιφανειακό έλκος.
III στάδιο: Καταστροφή του δέρματος και του υποδορίου λίπους μέχρι την απονεύρωση των μυών. Κλινικά, παρατηρείται μια νεκρωτική εσχάρα ( νεκρωμένοι ιστοί) συνήθως μαύρου η κίτρινου χρώματος.
IV στάδιο: καταστροφή που επεκτείνεται στους μυς και φθάνει μέχρι και το υποκείμενο οστο, τένοντες, και αρθρώσεις.

Η αντιμετώπιση των κατακλίσεων διακρίνεται σε συντηρητική και χειρουργική. Η χειρουργική θεραπεία έχει ένδειξη σε κατακλίσεις ΙΙΙ  και IV σταδίου ενώ η συντηρητική αγωγή αποσκοπεί στην επούλωση της κατάκλισης χωρίς χειρουργική επέμβαση. Είναι πολύ σημαντικό η πρώτη εκτίμηση μιας πληγής να γίνεται πάντοτε από ιατρό χειρουργό εξειδικευμένο στη θεραπεία χρόνιων πληγών ούτος ώστε να αναγνωριστεί έγκαιρα το κάθε στάδιο και να δοθεί η κατάλληλη θεραπεία.

Η Θεραπεία του έλκους βασίζεται στις εξής αρχές :

  • αποφυγή της πίεσης στην περιοχή, 
  • αφαίρεση νεκρωτικού υλικού,
  • έλεγχος των μικροβίων για αποφυγή μόλυνσης
  • σύγκλιση μεγάλων πληγών με σύγχρονες τεχνικές της πλαστικής χειρουργικής.
Η αποφυγή της πίεσης στην περιοχή επιτυγχάνεται με τα προαναφερθέντα προληπτικά μετρά. Η αφαίρεση του νεκρωτικού υλικού θα πρέπει πάντοτε να γίνεται από εξειδικευμένο χειρουργό, Μπορεί να χρειαστούν περισσότεροι από ένας καθαρισμοί μέχρις ότου αφαιρεθούν όλοι οι νεκρωμένοι και φανούν οι υγιείς ιστοί.

Για τον έλεγχο των μικρόβιων απαιτείται τακτικό και προσεκτικό πλύσιμο του έλκους. Το υλικό επιλογής είναι ο φυσιολογικός ορός, με τον οποίο απομακρύνεται πάνω από  50% των μικροοργανισμών. Η χρήση αντισηπτικών η άλλων τοπικών αντιμικροβιακών όπως ιωδίου και αργύρου ενδείκνυται μόνο στις περιπτώσεις τοπικής λοίμωξη και έλκους με συχνές μολύνσεις. Λόγο της τοξικής τους δράσης μπορούν να  καταστρέψουν τα βλαστικά κύτταρα και να αναστέλλουν την επούλωση γι αυτό και πρέπει να αποφεύγεται η παρατεταμένη χρήση τους.

Επίσης η τοπική χρήση αντιβιοτικών σε μορφή υγρού η κρέμας δεν συστήνεται διότι είναι πιθανό να ευθύνονται για τη δημιουργία ανθεκτικών στελεχών όπως επίσης και αλλεργιών στην περιοχή. Υπάρχουν επίσης διάφορες κατηγορίες επιθεμάτων όπως υδροκολλοειδή και αλγινικά, αλλά και μοντέρνες τεχνικές όπως η συσκευή συνεχούς αρνητικής πίεσης (Vacuum Assisted Closure-VAC) που μπορούν να βοηθήσουν στην γρήγορη επούλωση της πληγής.

Η σύγκλιση μεγάλων πληγών αποτελεί ένα εξειδικευμένο τομέα της πλαστικής χειρουργικής.  Στόχος της επέμβασης είναι να γίνει ένας εκτεταμένος χειρουργικός καθαρισμός της πληγής, τυχόν αφαίρεση οστικών προεξοχών και αφαίρεση κάθε εστίας οστεομυελίτιδας  (χρόνια φλεγμονή του οστού) και  πλήρωση της υπολειμματικής κοιλότητας . Κατά την σύγκλιση χρησιμοποιούνται οι λεγόμενοι κρημνοί (τμήμα ιστών από γειτονικές περιοχές). Οι ιστοί αυτοί μπορεί να αποτελούνται από δέρμα, υποδόριο λίπος και μύες. Συνήθως όμως στην περιοχή του έλκους μεταφέρονται μυοδερματικοί κρημνοί με πλούσια αιμάτωση για να καλύψουν την κοιλότητα, να εξαλείψουν τον κενό χώρο και να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση της τοπικής φλεγμονής και στην ταχύτερη επούλωση του τραύματος. Η συνήθης νοσηλεία είναι 2-3 εβδομάδες για την πλήρη επούλωση και η χειρουργημένη περιοχή μπορεί να δέχεται φορτίσεις σε 4- 6 εβδομάδες.

Εδώ θα πρέπει να τονιστεί και πάλι η σημασία της πρόληψης. Ακόμη και μετά από μια χειρουργική αποκατάσταση του έλκους η πληγή μπορεί να υποτροπιάσει. Για αυτό και οι τεχνικές πρόληψης που προαναφέρθηκαν θα πρέπει να συνεχίζονται και μετά την χειρουργική θεραπεία σε όλους τους ασθενείς υψηλού κινδύνου.
Created by fosetico. Powered by CloudCMS®.